Версия для слабовидящих

Гонар Астравецкага раёна

Гонар Астравецкага раёна

Выдатны працаўнік, клапатлівы муж і бацька, аматар актыўнага адпачынку і спорту – гэта далёка не ўсе іпастасі машыніста трылёвачнай машыны ДЛГУ “Астравецкі лясгас” Паўла Афоніна.

Пазалетась указам прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Павел Вітальевіч быў узнагароджаны медалём “За адзнаку ў папярэджанні надзвычайных сітуацый”, а яго партрэт занесены на раённую Дошку гонару. З гэтай нагоды мы і сустрэліся з  адным з лепшых працаўнікоў лясной гаспадаркі Астравеччыны.

– Павел, раскажыце складана кіраваць харвэстарам?

– У Астраве цкім лясгасе я з 2011 года. Спачатку працаваў у дрэваапрацоўчым цэху. Калі перад лясгасам паўстала задача перайсці ад ручной да механізаванай нарыхтоўкі драўніны, мне прапанавалі вывучыц ца на аператара шматаперацыйнай лесанарыхтоўчай тэхнікі – так пачалося маё “сяброўства” з харвэстарам. Цяпер працую з напарнікам па зменах – трое праз трое сутак. Наша задача – якасна нарыхтаваць драўніну: зваліць дрэва, раскрыжаваць на сартыменты па вызначаных памерах і скласці бярвенні. За харвэстарам следам ідзе фарвардар, які трылюе драўніну. Цяпер працую ў Падольскім лясніцтве: тры дні на лесасеке, потым тры выхадныя. Начуем у лесе ў абсталяваных усім патрэбным вагончыках.

– За гэты час ужо прывыклі да такога графіку? І не страшна ноччу ў лесе?

– Графік, канешне, не самы лёгкі – месяцамі бываю ў камандзіроўках, але, як кажуць, ваўкоў баішся – у лес не хадзі. Ласі пастаянна сустракаюцца. Аднойчы працавалі з напарнікам у Палушскім лясніцтве глыбока ў лесе і здалёк бачылі ваўка, але ён быў адзін. Неяк вярталіся з камандзіроўкі позна вечарам, і проста  на дарозе ўбачылі два сілуэты ваўка і ваўчыцы: добра, вадзіцель хутка зрэагаваў – і прытармазіў, а звяры збеглі.

– Ваша праца звязана з раз’ездамі. Дзе ўжо давялося пабываць?

– Калі не памыляюся, мая першая камандзіроўка была ў 2016 годзе ў Старадарожскі вопытны лясгас. У Смалявіцкім і Чэрвеньскім лясгасах Мінскай вобласці, лясы якой некалькі гадоў назад моцна пашкодзіў ураган, правялі ледзь не год – трэба было дапамагчы калегам справіцца з наступствамі стыхіі. Работа на запланаваным участку і на тэрыторыі, дзе лес павалены ветрам, вельмі адрозніваецца. Звычайныя дрэвы проста спілаваць на корані, а буралом складана распрацаваць. Добра яшчэ, калі лес у адзін бок паклала. З завалаў цяжка даставаць тоўстыя бярвенні – машына больш часу праводзіць у руху.

– Менавіта за дапамогу іншым лясгасам вы і былі ўзнагароджаны медалём. Павел, што адчувалі, атрымліваючы такую высокую ўзнагароду з рук прэм’ер-міністра?

– Гэта быў вельмі хвалюючы момант – не кожны дзень даводзіцца бываць у Палацы Рэспублікі. (Усміхаецца .)  Я адчуў гонар за лесагаспадарчую галіну краіны ў цэлым і наш лясгас у прыватнасці. Канешне, такія надзвычаныя сітуацыі, як ураган 2016-га, лепш каб не паўтараліся – але гэта бяда стала своеасаблівай лакмусавай паперкай і паказала, што лесаводы Беларусі вельмі згуртаваныя і дружныя і ў складаныя моманты гатовы прыйсці на дапамогу.

Медаль мне ўручылі ў красавіку 2018 года. А навіна пра тое, што я стаў адным з лепшых працаўнікоў краіны, якія атрымаюць дзяржаўныя ўзнагароды, стала вядома напрыканцы 2017-га. Увесь калектыў лясгаса раздзяліў са мной гэтую радасць: уручылі кветкі, а дырэктар Рыгор Долгі зачытаў Віншавальны ліст ад міністра лясной гаспадаркі. 

– Занясенне партрэта на раённую Дошку гонару стала для вас нечаканасцю?

– Я знаходзіўся ў лёгкім шоку. (Усміхаецца .) Прыемна, канешне, што маю работу так высока ацаніла кіраўніцтва, але я працую не дзеля ўзнагарод ці прызнання. Ведаю, што задачу, якая стаіць перада мной, абавязкова трэба выканаць. Дзеці, калі праходзім каля Дошкі гонару, спыняюцца і шукаюць вачіыма мой партрэт. А потым кожнаму, хто праходзіць каля нас, тлумачаць, што гэта іх тата.

– У такія імгненні вы, напэўна, самы шчаслівы чалавек на зямлі. Павел, раскажыце пра сваю сям’ю.

– Жонка і дзеці – самыя галоўныя людзі ў маім жыцці. З Юляй я пазнаёміўся на сваёй радзіме, у гарадскім пасёлку Сураж, куды яна, студэнтка Віцебскай ветэрынарнай акадэміі, прыехала на практыку. Было гэта ў 2005 годзе, а праз пяць гадоў мы пабраліся шлюбам і пераехалі ў Астравец. Тут нарадзіўся наш першынец – Назар, а праз некалькі гадоў і Дар’я.

– Ведаю, што вы пастаянна ўдзельнічаеце ў розных спартыўных спаборніцтвах.

– Так, жонка і дзеці таксама, як і я, любяць спорт і актыўны адпачынак. Без іх падтрымкі тры гады запар я не займаў бы прызавых месцаў на гарадскіх спаборніцтвах па сілавым экстрыме “Асілак”. Спортам я займаюся на аматарскім узроўні і выступаю за зборную каманду Гродзенскага лесагаспадарчага аб’яднання па футболе.

Наша сям’я летась перамагла на школьных спаборніцтвах “Тата, мама, я – спартыўная сям’я!”, а таксама некалькі разоў усе ўчатырох паўдзельнічалі ў велапрабегах. Апошні – “Мы за здароўе і спорт”. Дачушка ехала са мной, а Назар самастойна адолеў дыстанцыю ў 50 кіламетраў і ніводнага разу не паскардзіўся, што яму складана. Мы з Юляй імі вельмі ганарымся.

– Што для вас самае галоўнае ў жыцці?

– Шчаслівым мяне робяць жонка і дзеці. Галоўнае, каб яны былі здаровымі, а астатняе –другаснае…

Алена ГАНУЛІЧ Астравецкая праўда, фота з архіва АП.

З першых вуснаў

Юлія, жонка:

– Мы былі зусім маладыя, калі пазнаёміліся з Паўлам. Пашу я чакала з арміі. Ён надзейны, талковы, з такім чалавекам, як кажуць, не страшна і ў агонь, і ў ваду. У нас няма канкрэтнага падзелу хатніх абавязкаў, маўляў, ты гэта робіш, а я гэта. Мы стараемся ўсё рабіць разам. Пасля работы даём тату адпачыць. Ппраўда, Паша – не з тых людзей, хто будзе ляжаць без справы на канапе. Мне вельмі пашанцавала ў гэтым сэнсе – у мяне самы лепшы муж не толькі ў Астравецкім раёне, але і ў Беларусі!

Пётр Крупенчык, намеснік дырэктара ДЛГУ “Астравецкі лясгас” па ідэалагічнай рабоце:

– Як правіла, на раённую Дошку гонару штогод трапляюць працаўнікі Астравецкага лясгаса. Павел Афонін – адказны і сумленны працаўнік, і тое, што ён трапіў у лік лепшых работнікаў раёна – цалкам яго заслуга.

Сопутствующие ресурсы

Официальный сайт Президента Республики Беларусь

Официальный сайт Президента Республики Беларусь

Официальный сайт Министерства лесного хозяйства

Официальный сайт Министерства лесного хозяйства

Официальный сайт Гродненского облисполкома

Официальный сайт Гродненского облисполкома

Официальный сайт Белорусского государственного технологического университета

Официальный сайт БГТУ